Presidenti i popullit

Presidenti i popullit Ne takimin e se premtes se shkuar ne Bruksel, lideret e BE-se nominuan Zhan Klod Xhunker, ish kryeministrin e Luksemburgut si Kryetarin e Komisionit te ardhshem Europian, trupi egzekutive I BE-se. Nominimi i Xhunker ngriti nje fitore te rendesishme per Parlamentin Europiane dhe nje humbje thumbuese per kryeministrin Britanik David Kameron, I cili muajin e fundit ka luftuar per te bllokuar nominimin e Xhunker me qellim te qetsoje euroskeptiket Britanik. I gjendur nen pasojat e humbjes, Kameron modeloje veten si nje ‘’humbes guximtar’’ i cili ne traditat me te mira Britanike, qendroje me parimin: te mbrojme interesat kombetare ndaj telasheve te pafundme. Mediat Europiane z. Kameron e vendosen ne qender te vemendjes dhe duke e tallur e quajten, Wayne Rooney i politikave Europiane, duke iu referuar yllit te futbollit Anglez qe coj ne humbje Anglin qe ne fazen e grupeve. Nderkohe, Frankfurter Algemeine Zeitung e krahasoje ate me Don Kishotin. Loja e Kameron Duket e mundeshme, qe dhe procesi i seleksionimit rutine i Brukselit te zgjedh nje shef te ri burokratik, s’munde te terhiqte kaq shume vemendjen e mediave Europiane. Por procesi ishte i ndryshem kesaj rradhe, dhe u luajte shume me shume sesa proceset pararendese te zgjedhjeve politiko-burokratike te BE-se. Ne fushaten elektorale te fundit te Parlamentit Europiane, grupet parlamentare te Parlamentit Europiane lancuan nje proces te ri per te zgjedhur Kryetarin e Komisionit Europiane, me te cilin pretendohet per zhvillimin e demokracise brenda BE-se. Ne vend qe tu jepej e drejta qeverive kombetare per te emeruar Kryetarin e Komisionit Europiane me dyer te mbyllura, sikur dhe ka ndodhur ne te kaluaren, kesaj radhe e drejta per te vendosur i kaloje votuesve. C’do grup parlamentare emeroje nje kandidat – i ashto quajtur Top cadidate- per Kryetar Komisioni qe ne fushaten elektorale. Te gjitha partite parlamentare te BE-se, rane doakord qe partia , e cila do fitoje me shume vende do kete te drejten te emeroje dhe Kryetarin e Komisionit Europiane. Duket shume e thjeshte. Por per qeverine e z. Kameron procesi ishte i pa pranueshem. Per z. Kameron dhe euroskeptiket ne partin e tije Konservatore, duke bazuar zgjedhjen e Kryetarit te KE-se si rezultat i zgjedjeve parlametnare ne BE eshte nje hap shume i madhe drejte krijimit te nje qeverie Federale Europiane dhe nje gllaberim ilegjitim pushteti nga Parlamenti Europiane. Zgjedhjet ishin ne proces dhe megjithe lojen e suksesshme te ekstremisteve te djathte, dhe partive anti-Europiane, ishte qendra e djathte e Partis Popullore Europiane (PPE) e cila fitoje me shume vende ne PE. Xhunker, kandidati i PPE-se, u vendos te behet Kryetar i KE-se pasi perfaqesusit ne Samitin e Keshillit Europiane e miratuan ate ne takimin e se premtes ne Bruksel. ( Per z. Kameron, zgjedheja e Z. Xhunker eshte e lodhshme, Kameron e ka akuzuar ate si nje njeri i Europes dhe Federalist.) Pergjate samitit, Kameron mendoje se do te gjente mbeshtetje te mjaftueshme mes liderve kombetar per te bllokuar Z. Xhunker dhe keshtu, ai duke vepruar ne kete menyre do te fitonte mbeshtetje ne mesin e euroskeptikve Britanik. Kancelarja Gjermane Angela Merkel – partija e se ciles eshte pjestare e PPE-se, ne fillim u duk ambivalente ne mbeshtetjen e kandidatures se z. Xhunker, jo te paktes se ajo donte qeverite kombetare ne Keshill te mbajne kontrollin ne nominimin e Kryetarit te KE-se. Lideret e Italise, Hollandes, Suedise gjithashtu shprehen rezerva per ‘’top kandidatin’’ dhe pershtatshmerine e tije. Z. Kameron fillloje fushaten kunder zoterise nga Luksembrgu dhe kundra parimit qe parlamenti te vendos per Kryetarin e KE-se. Ai madje shkoje kaq larg sa u tha liderve Europiane, emerimi i z. Xhunker do coje ne daljen e Anglise nga Bashkimi Europiane. Fushata Kameron nuk punoje. Se pari, kur znj. Merkel u lekund per te mbeshtetur z. Xhunker, shtypi Gjerman e akuzoje ate per deshtim ne mbeshtetje te rezultatit te zgjedhjeve parlamentare Europiane dhe minim te perpjekjeve te PE-se per te fuqizuar demokracine. Aleatet social demokrat te znj. Merkel iu bashkuan ketije veprimi. Keshtu znj. Merkel u kthye ne mbeshtetje te z. Xhunker. Kryetaret e shteteve te tjere, duke pare afrimin gradual te Gjermanise dhe ato iu bashkuan kandidatures se z. Xhunker dhe z. Kameron ngeli i vetmi kundershtar. Z. Kameron kerkoje nje votim te pa precedent ne Keshille dhe ai u munde 26 me 2 duke marr mbeshtetjen e vetme te liderit kontravers te Hungarise, Viktor Orban. Nje President per presidnecen Edhe ne qofte se dikush e sheh si terheqje ilegjitime te pushtetit ose nje hap i guximshem i demokracise pan-europiane, Parlamenti Europiane luajti dhe dukshem doli me sukses. Fakti qe ‘’top kandidati‘’ fitues do te behet Kryetari i KE-se do te thote, qe ne pes vitet, dhe kur do mbahen dhe zgjedhjet e reja paralmentare procesi do te perseritet. Kete vit, fushata per kryesine ishte deri diku ceshtja e e renditur ne rendin e tret. Ato kadiduan kakdidatet qe pak njerez i dinin dhe mbane debate televizive qe pak njerez i shikuan. Mungesa e vemendjes dukej sikur do te minonte premtimet qe zgjedhjet do te risnin aktivizimin public dhe do te permiresonin demokracine, sikur dhe beri pjesmarrje e ulet e votuesve dhe fitoret e ekstremisteve dhe partive anti europiane. Kurre me pak, ka arsye te presim kete, mbase heren tjeter, procesi do te terheq kandidat me te forte, me shume vemendje mediatike dhe shume me shume vetedije publike. Per nje, lideret kombetare dhe partite politike kombetare do te kthehen brenda BE-se. Kesaj radhe , shume prej tyre dukej se ishin zen nga shpina nga perpjekjet e Parlamentit Europiane te marr kontrollin e nominimit te Kryetarit te Komisionit Europian. Ato kishin pak per falje. PE ka ndikuar me qellimin e tije qe ne vitin 2009 dhe ishte e qarte nje vit me pare qe grupet parlamentare ne PE do te nominonin kandidatet e tyre. Vemendja e kushtur ne kete drejtim vajti dhe ne skenen finale, Parlamentet dhe partit kombetare do te luajne nje role me serioz ne zgjedhjet e ardheshme. Ky lloji i zenjes mes politikave kombetare dhe politikave europiane, sigurishte do te forcoje demokracine Europiane. Lulezimi brexit? Serishte ne Britani, strategjia Europiane e z. Kameron eshte ne nje thertore. Me nje sy ne maj te vitit 2015 zgjedhjet ne Angli, Kameron po perpiqet te gjunjezoje ngritjen e partise UKIP dhe mbaje te bashkuar Konservatoret e tije, te cilet jane te ndare me shume se kurre me pare ne lidhje me Europen. Kameron , ka tentuare te shtyje ‘’ceshtjen europiane’’ sikunder dhe eshte kerkuar, duke premtuar nese partia e tije triumfone ne zgjedhjet e majit te vitit 2015, ai do te rinegocioje pozicionin e vendit te tije ne mardhenje me BE-ne dhe do te mbaje referendom per PO-JO qendrimit ne BE ne vitin 2017. Referendumi do tu mundesoje votuesve Angles nese ato deshirojne te qendrojne ne BE. Kur perpjekjet e z. Kameron deshtuan te bllokoje z. Xhunker, ai vetem vuri ne dukje izolimin e Anglise brenda BE-se dhe ngjashmerishte forcoji pozicionin e euroskeptikeve. Gjithsesi, opsioni berthame per dalje nga BE i z. Kameron qendroi pa gjasa reale. Megjithe ngritjen e partise UKIP ne zgjedhjet e fundit Europiane, sondazhet e YOUGOV tregojne qe ne fakt mbeshtetja publike per qendrim ne BE eshte rritur vitet e fundit ne Angli dhe ka arritur nivelin me te larte nen qeverisjen e z. Kameron. Studimet e fundit kane vene ne dukje qe kostoja ekonomike nga dalja e Anglise eshte e larte dhe biznesi Anglez eshte dukshem pro qendrimit ne BE. Nese Laburistet fitojne zgjedhjet e vitit 2015, referéndum nuk do te kemi ne Angli, madje edhe vete nje pjese Konservatore bejne fushate qe te mos dalin nga BE. Gjithsesi, lideret e BE-se shume shpesh e kane Angline si nje partner telashesh, ato e pranojne faktin se dalja e Anglise do te ishte nje goditje e forte per prestigjin e BE-se dhe autoritetin, dhe ato po punojne seriozishte per te shmangur kete dalje. Sigurishte, BE nuk do te lejoje Angline te vendos ‘’veto’’ apo te bojkotoje te gjitha politikat e BE-se qe ato i kundershtojne, ato do te jene te gatshem te ndermarrin disa nga reforma te kerkuara nga z. Kameron dhe ti ofrojne atije disa kocesione me qellim qe ai te bind vendin e vet se ka rinegociuar pozicionin e vendit te tije. Si kafshate per z. Kameron, lideret e BE-se deklaruan te premten qe ato do te kerkonin te zgjidhnin shqetesimet Britanike reth zhvillimit te metejshem te BE-se dhe do ta ri-konsideronin procesin e emerimit te Presidentit te KE-se. Gjithashtu, ato munde te fuqizojne qeverite kombetare ne emerimin e Kryetarit te KE-se, por nuk ka gjasa se lideret Europiane do perkeqesojne lidhjen mes zgjedhjeve te Parlamentit te BE-se dhe Presidencen e Komisionit qe sapo kane ndertuar. © Nuredin Nuredinaj

PERPLASJET SHOQERORE NE TRENDIN URBANIZEM

PËRPLAJET SHQËRORE NE TRENDIN URBANIZËM Si ne ç’do sferë tjetër të jetës gjatë rregjimit komunistë dhe levizja shoqërore ishte e kontrolluar. Këtu kam parasysh migrimin e popullatës që tani është kthyer ne një proces rutinë për shumicën e banorve të vendit tonë. Në kohën e komunizmit, një qytetarë nga veriu ose jugu i vendit te zhvendosej drejtë zonave urbane, së pari individi duhet të ishte i punësuar, dhe së dyti ky vendim ishte ne varësi te preferencave te komitetit ekzekutivë. Nuk dua të merrem me historikun e viteve të komunizmit, por dua ta fokusojë mendimin pas viteve 1990, aty ku liria e ç’frenuar per migrim starton ne Shqipëri Duke marr parasysh faktin se shoqëria Shqipëtare eshte shoqëri konsrvatore, në disa zona patriarkale, dhe ne disa vende të tjera dhe primitive. Kesisojë , mendojë , vall kto diferenca shoqërore janë faktorë konfliktesh ne shoqërinë tonë!!! E dyta, cila është kultura e komunikimit e qytetarve Shqipëtarë, gjithmonë duke pasur parasyshë faktin e ktyre elementëve qe citova më lartë? Nën ombrellën e konservatorit qëndrojnë te mbuluara fortë traditat dhe zakonet e vendit nga vijnë kto qytetarë, ndersa në zonat urbane koservatorizmi shoqërorë është i zbutur, madje në rangun intelektualë , ky konservatorizëm është i venitur dhe në vendin e tijë ka marr përparsi modernizmi. Atëherë, cili është rezultati i kësaj përplasjeje shoqërore? Ne nje logjik të thjeshtë nenkuptojmë mospërputhje, por duke iu futur filozofisë së rjedhëshmërisë së veprimit ndikues mundë të arrijmë në konfliktë shoqërorë, i cili dhe mundë te jet i rëndë dhe pa parametra te standarteve civile. E dyta, jo më pak e rëndësishme është shoqëria patriarkale. Si mund të shëndërrohet një shoqëri patrarkale ne atë urbane (moderniste) pa kaluar etapat e adoptimit urban? Adoptim urban- mbase një term i panjohur për lexuesin, por eshtë një proces i detyrushëm për shmangjen e konflikteve sociale dhe civile në shoqërinë tonë. Nuk dua ti futem diskutimit “modernizëm” sepse është një temë shumë e gjerë dhe do marr vetëm elementin ‘’urbanizëm’’ për të bërë një analizë shumë sipërafqësore. Në shoqërinë patriarkale, jemi të mësuar të zbatojmë urdhërat e të parit të shtëpisë ‘’plaku më i vjetër’’ dhe brenda kësaj banese mundë të jetojne dhjetëra persona. I gjithë resursi financiarë, njerëzorë menaxhohet nga i pari, vendimet e jetës së përditëshme merren sërishtë nga i pari dhe pa marr në konsiderat asnjë mendim apo opinion. Madje dhe kur bëhet fjalë për marrjen e vendimeve jetike për individin, siç është akti i lidhjes bashkëshortorë, ai që vendos është i pari. Patriarkalizmin, mundë ta lidhim me koservatorizmin dhe kesisojë logjikishtë ngrejmë shqetësimin që na mundon ne këtë ‘’përplasje shoqërore drejt urbanizmit’’ a mundë të kemi shoqëri pa konflikte kur këto karakteristikat përplasen me modernizmin urban? !!! Nëse analizojmë tendencën urbane që pëfaqesohet në modernizëm, atëherë nenkuptojmë se këtu përplasjet janë mese evidente. Arsyet janë të shumta, por elementët që dua të vë ne dukje janë: Shoqëria urbane kakrakterizohet nga individualzmi, ku gjithësecili ka pavarsinë e vet për të marr vendim, të menaxhojë financat e veta dhe të marr vendime brenda familjes në mënyrë konsensuale. Atëherë, a mundë të bashkjetojnë kto dy ekstreme ne shoqëri, cili do jet rezultati? Sërishtë shkojmë ne konkluzionin e paragrafit të parë. Konfikt shoqërorë. Etapat e adoptimit urbanë- Arsyetimi eshtë racional i bazuar në mendimin modern të informimit, konsultimit dhe pranimit të argumentit më të mirë. 1. Etapa e parë, Informimi i shoqërisë për pasojat e lëvizjes drejtë zonave urbane. 2. Etapa e dytë, edukimi i shoqërisë në vendin e origjins. 3. Etapa e tretë, përgatitja e shoqërisë për të pranuar të ndryshmen ne shkëmbim të braktisjes së zakoneve patriarkale. 4. Etapa e katërt, kjo etapë është e gjatë dhe nuk kërkonë programe konkrete tek brezat qe marrin perspiër migrimin, por ktu i takonë brezave që lindin ne zonat urbane të bejnë adoptimin urbanë. Ndërkohë që patriarkalizmi mundë të ket elemente të përbashkët me koservatorizmin, problemi më i madh ne këtë shoqëri qëndronë me ‘’primitivizmin’’ shoqërorë. Primitivizmi shoqërorë- Është e rëndë një shoqëri urbane të përballojë një shoqëri primitive. Shoqëria primitive është e edukuarë me natyren, ndërsa edukata e natyrës nuk të ofron gjë tjetër veçse kafshët, pemët, relievin e saj dhe ajrin. Rjedhimishtë ngrejmë pyetjen, a mundë të jet një individë i natyrës i konkurueshëm në shoqërinë urbane? Primitivi ne vendë të fjalëve bazike të komunikimit përdorë, drurin, gurin dhe mënyrën edukative të ambjentit ku është i rritur. Ne vendet urbane përdorim fjalët me fal, të lutem, a ka mundësi, nëse ju shqetësojë (jo shumë evidente kto fjalë ne tiranë) dhe të tjera fjalë të domosdoshme për komunikim e ç’do ditshëm. Atëher, a mundë te merren vesh kto përplasje shoqëroore? Përgjigjja për fatë të keq është negative, sepse fjala më fal tek primimtvi nuk ka domethënje dhe mënyra më e mirë për të zgjidhur dhe një mosmarveshje banale urbane për primitivin është dhuna. Më e rëndë akoma, viktima e kësaj dhune është dikush i pafajshëm ose qytetari i modernizuar që flet me një individ një që nuk ka vesh pët të dëgjuar. Historia Shqipëtare e migrimit këtë fakt e ka vërtetuar për fatin tonë të keq. Lëvizjet e shfrenuara sollën pasoja të rënda shoqërorene vendin tonë. Nuredin Nuredinaj. Tiranë më: 06-02-2014

Edi Rama, devalorizem per ngjitje ne pushtet

Edi Rama, devalorizem per ngjitje ne pushtet
Karriera politike e kryeministrit aktual Edi Rama, ne filozofine liberale te mendimit munde te marr konotacionin qe vijone: kalit te dhuruar nuk i shikohen dhembet.

Dua ta filloje me kte proverb mendimin tim. Ne nje fare menyre, ardhje ne poste drejtuese e z. Rama lidhet ne menyre direkte me z. Nano. Historia eshte nje prej mekanizmave me te mira qe kemi ne dore per te ber analzat politkike sa me reale dhe te prekshme dhe per lexuesin  e thjeshte. Nuk dua te nenvlersoje kapacitetin e asnjerit prej politikanve tane, qe sot na i servire koha ne te cilen jetojme. Por, eshte e mire te kujtojme se kush ishin dhe kush jane dhe si erdhen kto lider te sotem.

Kur pas trazirave te 97-s  gjithcka ishte rrenuar ne atdheun  tone, jeta sociale kishte marr fund dhe mirqenja ishte zhdukur ne humnera pa drite shprese, intelektualet dhe qytetaret e lire te ktije vendi kishin marr arratin per tu larguar nga Shqiperia, mbase dhe per tu mos u kthyer me kurre. Vendi ishte ne konflikt civile, dhe u deshen forcat shumekombeshe nga OKB-ja per te imbarkuar me misionin e tyre paqeruajtes, qe Shqiperia te mos binte nga konflikti civil ne lufte civile. Te burgusorit u arratisen nga burgjet, depot u shperthyen, dhe sikur e citove dhe me siper intelektualet tane u zhduken.

Pas zgjedhjeve parlamentare, te parakohshme, kryeminister u zgjodh nje ish i burgosur, Fatos Nano dhe qeveria e tije mori pergjegjesine me te rende qe ka patur ndonjeher ky vend. Jo shume koh me pas, hyrje te reja vijne ne qeveri dhe njeri nga kto ishte dhe vet z. Rama. Kush ishte ky person? shume pak qytetare e njihnin, si nje model i ri i'u shit populllit, por historia tregone klasiken.

Kur z. Rama kandidoje per her te par per kryetar bashkie per marketing iú ofrua popullit te Tiranes si i pavarur, por me mbeshtetje nga partia socialiste . Kjo eshte nje reklam , qe vetem nje treg po konkurence pluraliste dhe marketing munde te ket sukses, dhe e vertata eshte qe: ne shqiperi nuk kishte marketing konkurues dhe as pluarilizem adult.

Humbja e zgjedhjeve te vitit 2005-se per partine socialiste ishte nje nder momentet me domethenese per karrieren e z. Rama. Me kujtohet qe ne gare ishte nje nder te pakta figura intelektuale dhe te botes akademike qe kontribuan per ringritjen e shtetit shqipetare. Rexhep Mejdani, ish presdent i vendit, nje figure me tipare perendimore per shtet ndertim, nuk arriti te fitonte postin e krytarit te PS-se, perball nje krytari te bashkise se Tiranes. Valle kapaciteti intelektual dhe kultura e shtetnderitimit anonte nga z. Rama? kjo nuk peshohet me peshe fizike, por peshorja e vetme eshte formimi personal.

Cila eshte teoria e suksesit te z. Rama per te marr pushtetin? Do i kthehem devalorizimit. Nje pjese e mire e figurave kyce ne partine socialiste sot nuk jane me prezent ne ate parti, parti te cilen e kane ndertuar dhe kane derdhur kontributet e tyre per dy dekada. A munde te menjanohet, Pandeli Majko, Ben Blushi, Arben Malaj dhe disa figura te tjera te se majtes? Per mua po!!!!!! Perse po? Po , sepse nese keto figura nuk do ishin  shmangur dhe roli i tyre ne PS nuk do ishte minimizuar , pushtetin e sotem Rama do e kishte minimal ose ne rang ministri apo deputeti.

Arsyetimin dua ta vazhdoje me teorin dhe strategjine e zgjedhure nga z . Rama. Ishte vet Rama qe e aplikoje kete strategji, apo vall ishte dikush tjeter ne percaktimin e fateve te karrieres se tije? Ne mendimin tim , Z.Rama eshte politikane strategjik per interesat e tije personale edhe nese te dy mekanizmat i ka luajtur. Nese strategjine  per te devalorizuar te fortet ishte sukses i tije personale, ose nese kjo ide iu ofrua Rames, serishte eshte merite e tija per keshilltaret qe ka zgjedhur. Pushtetin eka te merituar.

Ajo qe me rendon eshte se : ne Shqiperine e 100 viteve shtet, nuk kemi nje kryeminister te betuar per te ber Shqiperin, por te gjith per te shenuar emrin e tyre ne faqet e historise pa ber Shqiperine.
Nuredin Nuredinaj .

THE FALL OF BRITISH EMPIRE

                              THE FALL OF BRITISH EMPIRE

                                                         ESSAY

 In the last five or six thousand years Empires have risen and fallen, each with its own specific history. In this paper I will try to analyze nationalism, education, WW2 and even British debt, as factors to British fall, forcing it, to abandon its colonies one by one. It is important to cite a famous quote written by Lord Roseberry: How marvelous it all is! Built not by saints and angels, but the work of men's hands; cemented with men's honest blood and with a world of tears, welded by the best brains of centuries past; not without the taint and reproach incidental to all human work, but constructed on the whole with pure and splendid purpose. Human, and yet not wholly human -- for the most heedless and the most cynical must see the finger of the Divine.

During its peak, the British Empire had become one of the biggest power in the world. Sir John Robert Seeley is famously quoted as saying that the British Empire was developed in a "fit of absence of mind," implying that through multiple disjointed ventures, such as looking for a place to send convicts, or attempting to find gold, the British one day awoke to discover they ruled over 20% of the world. However, it can be factually argued that all the endeavors of the British that led to the empire were purposeful, and aimed at land and largely at profit.

The concept of nationalism is often associated with the idea of a nation. Nationalism is the loyalty and devotion towards a nation, while a nation is usually a group of people with a feeling of common nationality living within defined boundaries of an independent and sovereign state. (“Nationalism is a doctrine invented in Europe at the beginning of the nineteenth century…Briefly, the doctrine holds that humanity is naturally divided into nations, that nations are known by certain characteristics which can be ascertained,  and that the only legitimate type of government is national self-government.” (Kedourie, 1960, p. 9)

One may ask how nationalism emerged in India. The British ruled two thirds of India for nearly two centuries. India, as one of Britain‘s largest colony had profited from that which helped to build the British Empire. Since the mid 50s of the nineteenth century the idea of nationalism started emerging visibly as more people educated, political groups emerged and the colonial rule toward India got harsh. Protests against the British colonial rule started as nationalist movement became active and the struggle for self-governance took life.

Mohandas K. Gandhi had become a leader in the Indian independence movement and in the Indian National Congress, which was the most important Indian political organization. Gandhi persuaded the Congress to adopt his program of ‘’nonviolent disobedience’’, also known as ‘’nonviolent noncooperation’’. (www.britannica.com.) Gandhi's program asked Indians to boycott British goods, to refuse to pay taxes, and to stop using British schools, courts, and government services. As a result, some Indians gave up well-paying jobs that required them to cooperate with the British. Gandhi changed the Indian National Congress from a small party of educated men to a mass party with millions of followers. (Simon Panter-Brick  pg70)

 

 

Let begin by examining education as a factor for the development of civilization. In my opinion, educating people is one of the most important mechanisms to organize a community for achieving ideals of given country. There is a public that finds this procedure to its taste, but it is not to be confused with a scientific approach to the subject. Historians often use empirical data to analyze and then to move to a broader conclusion. My own work is not to advance a theory of nation-building, but rather to develop effective methods for the classification and assessment of experiences of nation-building as a process set within a wider social and cultural history. (I will not focus on American and Canadian history.)  In 1934 Ghandi, in place of political activity, he now concentrated on his “constructive program” of building the nation “from the bottom up”—educating rural India, which accounted for 85 percent of the population; continuing his fight against untouchability; promoting hand spinning, weaving, and other cottage industries to supplement the earnings of the underemployed peasantry; and evolving a system of education best suited to the needs of the people. (www.britannica.com)  

Generally, every colony of British Empire fought to make parallels -- use intellectualism to find out a path to realize their ideals of nation, which they proudly belong to. In Nigeria, in 1920s there were several types of associations that were ostensibly non-political. One group consisted of professional and business associations, such as The Nigerian Union of Teachers, which provided trained leadership for political groups; the Nigerian Law Association, which brought together lawyers, many of whom had been educated in Britain; and the Nigerian Produce Traders’ Associations led by Obafemi Awolowo. (www.workmall.com. ) The result is clear -- the remaining colonies made the effort to become independent on the idea of education, building the nation state to diminish British Imperial pride.

 

With the end of the WW1, even as Britain acquired new protectorates, the imperial patchwork was undeniably coming apart at the seams. It was as if, in Beatrice Webb's words, the empire began to suffer from "a sort of senile hypertrophy", reaching new heights of brutality with the Amritsar massacre of 1919 and new peaks of decadence in expat enclaves from Kenya to Shanghai. (www.britannica.com). (Ben Welsh 1996 pg4)

However, I would like to focus more on WW2 which accelerated the crash. On hearing of the Japanese bombing of the causeway that linked Singapore to the mainland, people asked, what all the noise was. "That," replied Lee Kwan Yew, Singapore's future prime minister, "is the end of the British empire." Many colonies went to war with Britain on the condition of being granted self-governance after the war ends. As promised, after the war, many of the possessions received statehood, entering into a “commonwealth” state with Great Britain.

In 1946, the Labor government in Britain saw its resources exhausted by the recently concluded World War II. The leaders realized Britain had neither the mandate at home; the international support; nor the reliability of native forces to continue controlling an increasingly restless India. In February 1947 Prime Minister Clement Attlee announced that the British government would grant full self-governance to British India by June 1948 at the latest. Naturally, this was a slap in the face of British pride and of British dominance as one of the most powerful Empire in the world of that century. ( http://www.preservearticles.com)

 

Under the British Commonwealth, the King or Queen is the figurehead, but has little political power over the other nations in the commonwealth. It is mainly a group of former British colonies who have come together to expand economically and democratically. www.commonweallth.com. Following Ghandi’s non violent protest India, (surely not all the countries with the same history) Pakistan,  Sudan, Nigeria, Sierra Leone, Tanganyika, Uganda, Kenya, Zambia, Malawi, The Gambia, Botswana, and Swaziland all became independent. (www.hyperhistory.net).

British philosophy to leave its acquisitions with their own traditions and to take a more paternal relationship with them came to the final stage and Britain could no longer deny them their right to administer their own land. 

In short, the rise and fall of any nation can be looked at in terms of cycles, and Great Brittan is no exception. (DR. Piers Brendon). The fall of any nation is never the result of one single defining event but a series of foolish decisions made by complacent, ignorant, entitlement minded people willing to ignore the lessons of the past.

So, we would have thought British would have learned their lesson by WW1 that found Britain unprepared to fight, but by WWII the unthinkable was again at their doorstep and again they were caught with their pants down.  Only in June 4-1940 Winston Churchill, delivered his famous speech: We shall defend our Island. We shall fight on the beaches, we shall fight on the landing grounds, we shall fights in the streets and the fields, we should carry on the struggle, until, in God’s good time, with all its power and might, steps for the rescue and the liberation of the old. (www.winstonchurchill.org).

After WW2, UK was financially exhausted and heavily in debt to the US. This left it almost impossible to defend its far-flung colonies by force. The US capitalized on its position of banker and forced the UK to abandon the empire by threat of economic collapse. This was so that vast markets were opened to American companies and to weaken the UK in general. Social reforms were undertaken and yet Attlee’s Britain became more dependent on the wealth and might of United States. ( Andrew Marr pg 9). In conclusion, with nationalism, education, World War2 and even British debt, I will finish my work citing Pall Mall Gasete:  Babylon and Assyria left us their monuments, Egypt her Pyramids, Carthage her Queen and Rome her law. So too Britain bequeathed to posterity her world-wide language. 

Nuredin Nuredinaj

Buzeqshje e hidhur

Buzeqshje e hidhur
Marr shkas nga emisionet ''gjoja politike'' televizive qe realizohen ne mediat Shqiptare per te then dhe une mendimin tim. Diku ne nje panel jane te ftuare gjoja gazetare dhe politikane, te cilet une fatkeqesishte nuk arrije ti kuptoje se ca jane, gazetare apo politikane. Nje profesor shtjelloi nje ide, e cila po aplikohet nga demokracite perendimore dhe me konkretishte Angli, Gjermani etj. Ideja ne thelb ka nje lloje monitorimi ndaj Liderve rajonal partiak dhe Liderit se Partise. Me konkretishte, ne Angli eshte i njohur procesi i zgjedhjes, moszgjedhjes ose rizgjedhjes se Liderit ne baze te suksesit apo deshtimit ne harkune kohor dy vjecare. E thene ndryshe, ne cdo udheheqes eshte ne prove, sepse dhe vete jeta jone eshte nje prove e madhe sesa te afte jemi ne te realizojme gjera pozitive dhe sa te pa-afte jemi. (Absulutishte nuk dua ti futem kesaj filozofie sepse do shpjegime te tera)
Ndersa cudia nuk zgjati shume dhe ndodhi, perfaqesuesja e nje Partie briti me nje ze shume kumbues dhe tha: Ti thoni kto fjale eshte qesharake!
Mbase une jam naiv qe nuk e kuptoje qesharaken ketu , apo dhe intelektualet dhe politikanet Europiane modern jane naiv qe kane zbatuar ne praktike kte teori.
Dikur pergjate emisionit nje ish funksionar i PD, filloje te atakonte ish partine e tije si nje parti jo e mendimit te lire dhe deridiku e uzurpuar nga Lideri. Une nuk e di se ca pozicioni ka patur ai persone, sinqerishte ngela i habitur kur degjova reaksionin ndaj ktije aksioni. Fjalet qe dolen ne studio ishin: ne politik nuk munde te ket nje ze ndryshe , ne qofte se nuk ke nje mbeshtetje nga grupi. Me falni Ju lutem, qe te ket zera ndryshe , valle duhet te gjithe te jemi pro atije zeri ndryshe per te qene ndryshe? Ku qendrone e ndryshmja ketu! Kesisoje , individi nuk paska vlera ne politik, nese nuk eshte i perkrahur nga te gjihte ( a po harrova, pa marr OK nga eprori)
Por nga njeher pa-aftesia profesionale nuk ka funde, sepse ne Shqiperine tone nuk po degjohet zeri i arsyes, srsyeja qe burone nga vlerat intelektuale. Po flasin dhe po neperkembine populline, ato qe jane me te fortit dhe ata qe kane force te perdorin.
Atakohet nje persone si nihilist, por me pas diskutanti e gjen veten ne veshtiresi sepse nuk eshte ne gjendje te jap shpjegiimin e nihlizmit. Nihilizmi Politik eshte i lidhur me besimin qe shkaterrimi i rendit politik, social dhe religjioz eshte nje parakushte per permiresimin e ardhmes. Me fjale te tjera, duhet te mbajme rend qe te kemi progres dhe nese e shkaterojme kete rend do te kemi regres ne te ardhmen..  Por mesa duket , biseduesja ka ngeler vetem ne origjinen e fjales dhe nuk eshte e edukuar te dije kuptimin politik, sepse dukshem nuk i perket politikes ( Mos me qeshni) politikes moderne Perendimore.
Dhe ne funde dua ta mbylli kete shkrim me nje cudi qe u tha aty, Ne Shqiperi kemi media te lira dhe te pavarura. Me falni Ju lutem! Nese ne te vertet mediat Shqiptare i krahasoni me ato te Rusise, Koreano Verirore, Kineze apo dhe Venezueliane keni te drejte dhe une nuk do i futem ktije debati.
Nuredin Nuredinaj